Martelingen en folterende verhoortechnieken met toestemming van het ministerie van Justitie
Enkele weken geleden deed de vzw Werkgroep Morkhoven haar boekje open over de werking van de Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis te Turnhout, in het dossier van haar verenigingslid
Marcel Vervloesem.
Een paar dagen nadien werd de aktievoerder die al enkele maanden in de gevangenis van Turnhout is opgesloten, door een woedende Erwin Boosten, psycholoog van de Psycho Sociale Dienst van de
gevangenis van Turnhout, op zijn kantoor geroepen.
Boosten trachtte Marcel Vervloesem er ondermeer toe te verplichten om de de zogezegde feiten waarvoor hij veroordeeld werd en ook de ‘feiten’ waarvoor hij niet veroordeeld werd, te
bekennen.
De aktievoerder weigerde.
Gevolg hiervan: de PSD maakte een negatief rapport op waarin de ambulante behandeling door het team van professor-psychiater Cosyns van de Universitaire Instelling te Antwerpen (waarop Marcel
Vervloesem al maanden wacht en waarmee het personeelscollege van de gevangenis van Turnhout zich onlangs akkoord verklaarde alhoewel de PSD daarmee blijkbaar niet akkoord was), werd
geweigerd.
Ook alle andere zaken werd geweigerd.
In het PSD-rapport stond ondermeer dat de zwaar zieke Vervloesem niet voor uitgaansdagen, penitentiair verlof, electronisch toezicht en voorlopige invrijheidsstelling om gezondheidsredenen in
aanmerking kon komen omdat de kans tot ‘recidive’ te groot was.
Met ‘recidive’ bedoelde men het ‘milieu van de kinderporno(bestrijders) waarin de feiten zich voordeden’.
Men zei te vrezen dat de aktievoerder zijn activiteiten als kinderpornobestrijder zou hernemen en dat ‘het mediacircus dat ermee gepaard zou gaan, de slachtoffers zou verontrusten’ (met
’slachtoffers’ bedoelde men diegenen die de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot staken).
Van de wanhopige reactie van Marcel Vervloesem (die men ongetwijfeld voorzien had), maakte men vervolgens gebruik om hem in een isoleercel op te sluiten.
In een document van de directie van de gevangenis van Turnhout staat nadrukkelijk vermeld dat het hier ‘niet om een sanctie maar om een veiligheidsmaatregel gaat’ terwijl er geen rekening wordt
gehouden met de zeer slechte gezondheidstoestand en de hartproblemen van Marcel Vervloesem die, in een dergelijke situatie, tot zijn onmiddellijke dood kunnen leiden.
Dit voorval staat echter niet allleen.
Enkele maanden geleden werd Marcel Vervloesem plotseling uit zijn cel van het Medische Centrum van de gevangenis van Brugge gehaald.
Hij werd naar een andere afdeling overgebracht en in een isoleercel die men tot een ‘observatiecel’ omdoopte, opgesloten.
Dokter Proot, de hoofdgeneesheer van de gevangenis van Brugge, zei de verontruste Marcel Vervloesem dat het ‘zeker geen sanctie betrof’.
Marcel Vervloesem werd plotseling op het bureau van een directeur van de gevangenis ontboden die hem zei dat er ‘nog meer sancties zouden volgen indien hij er niet voor kon
zorgen dat bepaalde artikels van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet zouden verwijderd worden. In deze artikels werd er ondermeer gesproken over de foutieve
gegevens in het medische rapport dat de Penitentiaire Gezondheidsdienst over Marcel Vervloesem opmaakte.
De vzw Werkgroep Morkhoven weigerde aan deze chantage toe te geven.
Gevolg hiervan was dat een woedende directeur uitriep dat er ‘nog andere sancties zouden volgen’.
Nadat de vzw Werkgroep Morkhoven hierover verslag had uitgebracht op het Internet, werd Marcel Vervloesem weer terug in zijn cel op de Medische Dienst opgesloten.
Daar werden hem plotseling opnieuw een aantal sancties opgelegd waarop Marcel Vervloesem, vanuit een wanhopig protest, zijn serum-buisjes uittrok.
Dit werd onmiddellijk door een verpleegster genoteerd. Er werd een tuchtverslag van opgemaakt (terwijl alle tuchtmaatregelen tot dantoe willekeurig en zonder tuchtverslag genomen
waren).
Marcel Vervloesem moest voor de tuchtraad verschijnen. Die besloot ondermeer dat zijn briefwisseling voor een maand geblokkeerd zou worden en zijn bezoek beperkt zou blijven tot zijn
dochter Wendy. Dit bezoek zou nog slechts achter glas kunnen gebeuren.
Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, bracht de zaak toen voor de Raad van State die de beslissing van de tuchtraad ongedaan maakte.
Dat de hierboven genoemde folterpraktijken ernstig moeten genomen worden, blijkt uit het verhaal van een jongeman die, zoals Marcel Vervloesem, maandenlang problemen had met de PSD van de
gevangenis van Turnhout.
Doordat hij in opstand kwam tegen zijn onmenselijke behandeling door de PSD, werd hij in een isoleercel opgesloten. Hij geraakte daardoor zo wanhopig dat hij zich in zijn cel
verhing.
De vzw Werkgroep Morkhoven vraagt zich af wat de volgende stap zal zijn van Justitie.
Heeft men daar soms beslist om Marcel Vervloesem, uit ‘veiligheidsoverwegingen’, opnieuw naar de gevangenis van Brugge te transfereren waar dat de PSD zijn dossier
bijna een jaar lang blokkeerde en zelfs de gegevens uit zijn vonnis wijzigde ? Wil men Marcel Vervloesem door de PSD en de directie van de gevangenis van Brugge uiteindelijk tot
zelfmoord drijven ? Zijn alle middelen goed genoeg om de vzw Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen zoals Minister De Clerck in zijn antwoord op een aantal parlementaire
vragen in 1997 reeds liet blijken ?
Het valt op dat het gevangenispersoneel zich over het algemeen menswaardig opstelt terwijl de PSD's en de diensten van Justitie zich weinig of niets van de
gevangenen aantrekken.
Maar zoals in de Verenigde Staten worden de folteraars en diegenen die opdracht gaven tot foltering van gedetineerden, nooit vervolgd in België.
Misschien komt dat omdat de Verenigde Staten en België samen in de VN-Mensenrechtencommissie zetelen…
——————
Verdachte 9/11 onderging 183 keer waterboarding
20 april 2009
NEW YORK – Het vermeende brein achter de aanslagen van 11 september 2001 in New York en Washington heeft in maart 2003 183 keer waterboarding ondergaan, een verhoortechniek waarbij een
verdachte het gevoel krijgt te verdrinken.
Dat blijkt uit een memorandum van het Amerikaanse ministerie van Justitie, aldus The New York Times maandag.
De Amerikaanse inlichtingendienst CIA blijkt de methode veel vaker te hebben toegepast dan eerder was gemeld.
Behalve Khalid Sheikh Mohammed, het vermeende brein achter de aanslagen, onderging Abu Zubaydah de verhoormethode.
De naaste medewerker van Osama bin Laden, leider van het terroristennetwerk Al-Qaeda, werd in augustus 2002 zeker 183 keer aan waterboarding onderworpen.
Obama
President Barack Obama, die maandag het CIA-hoofdkwartier bezoekt, heeft waterboarding verboden. Het memorandum is vrijgegeven door de regering, zeer tegen de zin van de CIA.
Volgens een voetnoot in het document gebruikte de inlichtingendienst waterboarding veel vaker met veel meer water dan de CIA-regels toelieten. Een commissie van de Senaat is inmiddels achter
gesloten deuren een onderzoek begonnen naar het verhoorprogramma van de CIA. Dat zal een jaar in beslag nemen.
Vorige week maakte Obama bekend dat CIA-agenten die omstreden verhoortechnieken hebben toegepast met toestemming van het ministerie van Justitie, niet zullen worden vervolgd.
Mensenrechtenorganisaties toonden zich zeer teleurgesteld over het besluit.
Schending
De speciale rapporteur van de Verenigde Naties inzake marteling, Manfred Nowak, noemde het besluit een schending van internationale wetgeving. Volgens hem zijn de VS verplicht om mensen die
hebben gemarteld, te vervolgen. Dat is afgesproken in de VN-conventie tegen marteling, aldus Nowak.
The New York Times meldde zaterdag al dat Abu Zubaydah niets nieuws had onthuld, nadat waterboarding op hem was toegepast. Voordat deze techniek werd gebruikt had hij volgens voormalige
CIA-agenten veel informatie verstrekt.
Volgens zijn ondervragers in een geheime gevangenis in Thailand had hij alle informatie waarover hij beschikte toen gegeven, maar gaf het CIA-hoofdkwartier desondanks opdracht de omstreden
verhoormethode op hem toe te passen. Volgens een voetnoot in het memorandum was dat »onnodig ».
© ANP
http://www.nu.nl/algemeen/1951300/verdachte-911-onderging-183-keer-waterboarding.html
Foto: Hagueneau
Tags: Gevangenis
Turnhout, Justitie, Minister De Clerck, PSD-folterpraktijken, waterboarding
De Vlaamse Liga voor de Mensenrechten reikt, zoals gewoonlijk, ook dit jaar een jaarlijkse prijs uit aan een persoon of een organisatie die zich
verdienstelijk heeft gemaakt in de verdediging van de mensenrechten. De Liga die weinig of niets om het lot van de gevangenen geeft, heeft die prijs weggelegd voor vrederechter Freddy Evers.
Spreker op de prijsuitreiking is de bekende Gentse strafpleiter Piet van Eeckhaut wiens dochter Els (ook strafpleiter verbonden aan de Gentse balie) een actie voerde om de skynetblogs van
de vzw Werkgroep Morkhoven uit de rankings te laten verwijderen en zelfs liet verstaan dat de weblog ‘Werkgroep Morkhoven’ wegens ‘maatschappelijk onaanvaardbaar’ eigenlijk het best van het
Internet zou verwijderd worden. Dat gebeurde tussen haakjes op het moment dat het proces tegen Morkhoven-actievoerder Marcel Vervloesem nog lopende was. De champagne zal weer ruim vloeien op
het feestje van het Liga-clubje, en Liga-voorzitter Jos Vander Velpen zal zich ongetwijfeld weer van zijn beste kant laten fotograferen…
Lavachery, Hutsebaut et le père Bloch
Comment(aire)s