KINDERPORNOZAAK ZANDVOORT ESCALEERT
De kinderpornozaak Zandvoort lijkt verder te escaleren in België.
In de Open Brieven die zij op het Internet publiceerde, dringt onze vereniging er bij de Belgische Ministers van Justitie reeds jarenlang op aan om de
kinderpornozaak Zandvoort verder te onderzoeken. De Ministers deden echter alsof de kinderpornozaak Zandvoort niet bestond en het materiaal in deze zaak nooit aan Justitie werd
overhandigd.
Alhoewel de pers voortdurend herhaalde dat het in deze zaak enkel om een ‘Nederlandse kinderpornoverzamelaar ging die slechts enkele honderden foto’s op
zijn computer had staan’, stelde de Belgische federale politie in haar rapport echter dat het om bijna 90.000 kinderen ging waarvan 75% effectief is misbruikt.
Onder ‘misbruikt’ moet men gefolterde en verkrachte kinderen, waaronder zelfs baby’s, verstaan. In in één enkel geval betrof het hier een meisje dat blijkbaar in gruwelijke omstandigheden
overleden was.
De kinderen op de foto’s werden echter nooit geidentificeerd omdat het ‘geen Belgische kinderen waren’, ‘de foto’s te oud waren’ en het ‘mogelijks over foto-montage’s ging.
Merkwaardig hierbij is dat de in de pers gepubliceerde roddelverhalen over ‘folteringen en verkrachtingen’ waaraan ons verenigingslid Marcel Vervloesem zich zogezegd 20 jaar voordien schuldig
maakte, NIET te oud waren en men hem door middel van een echte mediacampagne 10 jaren lang een ‘zelfverklaarde kinderpornojager en kindermisbruiker’ noemde.
De kinderfolteraars en verkrachters op de filmpjes en foto’s in de kinderpornozaak Zandvoort die zeer herkenbaar waren, werden nooit opgespoord en vervolgd.
De kinderpornoproducenten en kinderpornoconsumenten werden ongemoeid gelaten.
De foto van een kindermisbruikende jeugdmagistraat werd enkele jaren geleden, na een vreemde tussenkomst van de gerechtelijke inspecteur Georges Zicot (de
inspecteur die in opspraak kwam in de zaak Dutroux), zonder verder onderzoek, veilig in de kelder van het justitiepaleis opgeborgen.
Marcel Vervloesem van onze vereniging die de kinderpornozaak Zandvoort onthulde en voor een internationale schokgolf zorgde, werd na jarenlang als
‘kindermisbruiker’ aan de schandpaal genageld te zijn, in 2005 opnieuw van ‘folteringen en verkrachtingen’ beschuldigd. Dit gebeurde door enkele minderjarigen uit zijn wijk die ondermeer
wegens een gewapende roofoverval in een gesloten jeugdinstelling waren opgesloten van waaruit zij regelmatig ontsnapten.
Marcel Vervloesem werd in 2006, nadat men vanuit de kringen van zijn halfbroer/aanklager Victor Vervloesem een petitie had verspreid waarin men eiste dat hij uit
zijn huis zou worden gezet en de nieuwsgroep van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet zou verwijderd worden, door de correctionele rechtbank van Turnhout tot 3 jaar effectieve en 2 jaar
voorwaardelijke gevangenisstraf veroordeeld. Er werd hem tevens een spreekverbod met de pers opgelegd alhoewel de journalisten hem na de uitspraak met de klassieke vragen waarbij over de
kinderpornozaak Zandvoort werd gezwegen, bestormden.
In 2008 werd Marcel Vervloesem door het hof van beroep te Antwerpen opnieuw schuldig bevonden nadat de openbare aanklager Marc Tack de kinderpornozaak Zandvoort
‘enkel een luchtbel’ had genoemd en de bamboestokjes die men in 2005 ten huize van Marcel Vervloesem vond, een ‘overtuigend bewijs van folteringen en verkrachtingen’ noemde.
Marcel Vervloesem werd vrijgesproken voor de in 1998 ingediende klachten van zijn halfbroer en diens vriendjes maar werd voor de klachten uit 2005 tot 4 jaar effectieve gevangenisstraf
veroordeeld.
Kort voor zijn veroordeling stelde hij echter vast dat al de ontlastende getuigenissen uit zijn strafdossier waren verdwenen en dat er van de 7 kinderporno–cdroms
uit de zaak Zandvoort die de Koning in 1998 van onze vereniging had gekregen en vervolgens door de toenmalige justitieminister voor onderzoek aan de procureur–generaal van het hof van
beroep te Antwerpen had laten overmaken, geen sprake meer was in zijn dossier.
De Hoge Raad voor de Justitie erkende deze verdwijningen in haar schrijven maar daarmee werd blijkbaar nauwelijks rekening gehouden.
Marcel Vervloesem die toen reeds een 20–tal spoedopnames en operaties achter de rug had, diende zich op 4 september 2008 in de gevangenis van Turnhout aan te
bieden.
Er volgde een lange lijdensweg en vijf operaties (waaronder een zware open-hart-operatie) en spoedopnames.
Het leven van Marcel Vervloesem hing verscheidene keren aan een zijden draadje. Dat kwam ook omdat hij door de gevangenisdirectie van de gevangenis van Brugge, psychisch en lichamelijk
gefolterd werd.�
Dat gebeurde allemaal onder het stilzwijgend oog van de Minister(s) van Justitie die voortdurend werd geinformeerd
Er werden hem allerlei willekeurige tuchtsancties opgelegd; hij werd gedurende meer dan een maand in een isoleercel en zonder contact met zijn medegevangenen opgesloten; hij werd gedurende meer
dan 20 dagen aan zijn ziekenbed vastgeketend; zijn briefwisseling werd achtergehouden; hij werd gechanteerd en er werden hem tuchtmaatregelen opgelegd omdat hij de publicaties van de Werkgroep
Morkhoven op het Internet niet ongedaan kon maken; zijn medische dossiers werden vervalst en achtergehouden; zijn medicaties werden op een overantwoorde wijze stopgezet; zijn bezoekrecht werd
hem geweigerd; de Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Brugge zorgde ervoor dat hij niet in aanmerking kon komen voor penitentiair verlof en een ambulante behandeling enzoverder
enzoverder.
Het leven in de gevangenis was dus een echte hel voor hem en het is een wonder dat hij dit overleefde.
Onze vereniging vermoedt trouwens dat het de bedoeling was om hem in de gevangenis te laten overlijden, wat gezien zijn algemene gezondheidstoestand (hartziekte,
kanker, suikerziekte, nieren die voor 50% werken, bloedarmoede,) normaal gezien geen probleem had mogen zijn.
Onze vereniging en de advocaat van Marcel Vervloesem drongen er bij de justitieministers Van Deurzen (die moest aftreden vanwege de Fortis-zaak) en De Clerck (die
in 1998 moest aftreden vanwege de uiterst bizarre ontsnapping van Marc Dutroux) tientallen keren op aan om Marcel Vervloesem om gezondheidsredenen vrij te laten.
Maar de Ministers die het fabeltje van de ‘overbevolkte gevangenissen’ ten allen koste in stand willen houden en geen moer geven om het respect van de mensenrechten in de Belgische
gevangenissen, zijn van mening dat enkel terminale gevangenen drie dagen voor hun vermoedelijke overlijdensdatum op straat mogen geschopt worden.
Zij gingen zelfs zover om de uitvoeringsbesluiten van de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet inzake de vrijlating op medische gronden te blokkeren.
Tal van gevangenen worden hiervan het slachtoffer.
Intussen is Marcel Vervloesem al meer dan een jaar in de gevangenis opgesloten.
De Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Turnhout waar dat Marcel Vervloesem sinds 30 juni 2009 is opgesloten (hij werd er meer dan 400 keren bij de verpleging geroepen), is sinds
4.8.2009 in het bezit van het dossier van de dienst van professor-psychiater Cosyns die bereid is tot een ‘ambulante behandeling’ van Marcel Vervloesem.
Er gebeurt echter niets met dit dossier en het schrijven van onze vereniging aan justitieminister De Clerck blijft onbeäntwoord.
Het kabinet van de Minister telefoneert echter wél regelmatig naar de directie van de gevangenis om andere zaakjes in het dossier Vervloesem geregeld te zien.
Het is dus duidelijk door wie de zaken geblokkeerd worden.
Een uitgelekt rapport van justitie waarin stond dat Marcel Vervloesem ‘onder geen enkele voorwaarde mag vrijkomen omdat hij anders zijn activiteiten als kinderpornojager zou hernemen en de
media zou contacteren’, bewijst dat men de kinderpornozaak Zandvoort wil blijven dichtdekken en de kindermisbruikers wil blijven beschermen.
Rechter Nadia Goossens van de Gentse strafuitvoeringsrechtbank sprak enkele maanden geleden een negatief advies inzake de ingediende verzoeken van Marcel
Vervloesem’s advocaat. In haar vonnis sprak zij over de ‘fanclub van Vervloesem’ en de skynetblog van de vzw Werkgroep Morkhoven waarop ‘kritiek op vermeende wantoestanden van justitie
werden geuit’.
Een beetje opsporingswerk bracht onze vereniging bij de Gentse strafpleitster Els Van Eeckhaut die in december 2007 precies dezelfde woorden hanteerde en voor de verwijdering van de ‘dubieuze
skynetblog’ uit de rankings en de Top 100 van het Gentse Internetbedrijfje Metatale pleitte.
Van Eeckhaut sprak in haar artikel over de ‘veroordeelde kindermisbruiker’ Marcel Vervloesem terwijl het proces tegen ons verenigingslid Marcel Vervloesem nog lopende was en hij pas in 2008
door het hof van beroep van Antwerpen en een formele bevestiging ervan door het hof van cassatie te Brussel, definitief veroordeeld werd.
De strafpleitster die lid is van de probatiecommissie (die over de vrijlating van gevangenen moet beslissen) en van de Raad van de Orde van Advocaten te Gent, was haar boekje daarmee serieus te
buiten gegaan.
Nadat zij onze vereniging nog trachtte belachelijk te maken, besloot zij haar artikel te verwijderen.
Maar toen kwam haar vriend en collega van de Gentse Internetkrant Gentblogt.be, de blogspecialist Michel Vuijlsteke, plotseling op de proppen.
Deze begon onze vereniging met de woorden ‘pedovriendjes’ en ‘vrienden van de veroordeelde kindermisbruiker Marcel Vervloesem’ enzoverder opnieuw door het slijk te halen.
Een recht op antwoord werd systematisch geweigerd en de Werkgroep werd met allerlei opmerkingen en publicaties als een groep misdadigers voorgesteld.
Na onze publicatie ‘Werkgroep Morkhoven moet van het Internet verdwijnen’ met een kort historisch overzicht van de pogingen om de Werkgroep Morkhoven van
het Internet te verwijderen, bleek onze skynetblog ‘Michel Vuijlsteke: ongecensureerd’ waar we met allerlei documenten en artikels op de vuilspuierij van Vuijlsteke en het ontkennen van de
kinderpornozaak Zandvoort reageerden, plotseling ontoegankelijk te zijn.
De skynetblogs ‘Leugendetector’ en ‘Doofpot Justitie’ bleken te zijn verdwenen.
We schreven naar de Klachtendienst van Skynet die ons mededeelde dat onze blogs wegens bepaalde klachten inzake de ‘gebruikersvoorwaarden’ en de ‘gedragscode’
werden gesloten.
Skynet beweerde dat zij ons hiervan ‘op voorhand had verwittigd’ maar dat bleek niet waar te zijn omdat zij haar bericht naar sos@kindergarten.be stuurde dat sinds 2003 niet meer bestaat. Skynet
kreeg haar bericht dus gewoon teruggestuurd en kwam niet op het idee om ons via werkgroepmorkhoven@gmail.com dat zich in haar klachtendossier bevindt en waarlangs zij met de vzw Werkgroep
Morkhoven correspondeert, te gebruiken.
Skynet had dus reeds besloten dat de skynetblogs moesten dichtgaan.
Onderzoek van onze vereniging wees uit dat Michel Vuijlsteke dan weer goed bevriend is met de blogspecialist Maarten Schenk, de ontwerper van de skynetblogs die
jarenlang voor Skynet heeft gewerkt en die ook de ‘Blogoloog’, een zoekmachine van skynetblogs, ontwierp.
We vroegen ons af of dit de beslissing van Skynet om onze blogs zonder enige waarschuwing te sluiten, niet kon beinvloed hebben en we herinnerden ons dat de naam
en het voorwoord van onze blog ‘Doofpot Justitie’ enkele weken geleden ongevraagd gewijzigd werd in die van onze skynetblog ‘Werkgroep Morkhoven’.
Vandaag vernamen we dat Vuijlsteke een klacht indiende bij de eigenaar van de blog http://persvrijheid.morkhoven.org/ waarbij hij vraagt dat zijn foto van de blog verwijderd wordt.
Ook Maarten Schenk diende een klacht in bij de eigenaar van de blog http://persvrijheid.morkhoven.org/ wegens het ‘letterlijk overnemen van een aantal teksten van zijn
websites’.
Skynet van haar kant, dat een samenwerkingsakkoord heeft afgesloten met Justitie, heeft nog altijd geen rekening gehouden met onze argumenten en heeft, zoals
gezegd, op voorhand reeds beslist dat de blogs, niettegenstaande de onregelmatige manier waarop dit gebeurde, moeten gesloten blijven.
Voor Justitie is de sluiting van de blog ‘Doofpot Justitie’ waarin heel het Internet-archief (sinds 2005) van de vzw Werkgroep Morkhoven is opgenomen, in ieder
geval een goede zaak. Het is dus niet onmogelijk dat Justitie de hele zaak die onstond naar aanleiding van de uitspraken van de Gentse rechter Nadia Goossens en de Gentse
strafpleitster Els Van Eeckhaut, bewust heeft uitgelokt en met Skynet heeft overlegd.
Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven
Foto: Alain Winants, chef van de Belgische Staatsveiligheid, met de karakteristieke blik van iemand die al jaren voor de Staatsveiligheid werkt.
Comment(aire)s