Carine Russo: de ware achtergronden

Publié le par Jacqueline de Croÿ


Russo+.pict_151413 

Carine Russo, de moeder van Mélissa, één van de dodelijke slachtoffers van Marc Dutroux, kondigde vrijdagavond in een brief aan de federatieraad van Ecolo aan dat ze na twee jaar de Senaat verlaat.

Volgens het persagentschap Belga verwees zij in haar brief naar haar gezondheidsproblemen en de « moeilijkheden die ze had om zich aan te passen aan het politieke en parlementaire leven ».

In november 2008 zei Carine Russo echter dat ze « ontgoocheld was in het functioneren van de instellingen en de partijen ».

Volgens het recente Belga-berichtje had Carine Russo « het naar eigen zeggen erg moeilijk met het formele karakter en de vele procedures van het politieke en parlementaire leven ».

De senatrice zou « niet bitter zijn » en « haar engagement en haar sympathie voor Ecolo behouden ».
   Bij Ecolo zei men dan weer op een formele wijze « de keuze van Carine Russo te respecteren ».   « Ze heeft echt het maximum gedaan om haar contract te vervullen, maar we begrijpen dat een vrouw van het terrein moeilijkheden ondervindt om zich aan te passen aan de politieke realiteit », aldus de woordvoerder van de Franstalige groenen.

Carine Russo verklaarde destijds dat zij zich bij Ecolo vooral wilde inzetten voor een sociale justitie en voor het milieu.
« Ecolo heeft een slogan: ‘Een groenere aarde voor een rechtvaardigere wereld ». « Ik wil die omdraaien, want een sociale justitie is voor mij een prioriteit. Ecologie kan niet zonder een rechtvaardig gerecht, want anders krijgen we een ecologie aan twee snelheden » , aldus Russo.

Carine Russo behaalde bij de Senaatsverkiezingen in 2007 waarbij zij op de voorlaatste plaats stond, 57.747 voorkeursstemmen. Zij was een gecoöpteerde senatrice. Tijdens de federatieraad van 25 september wordt beslist wie haar opvolgt.

De vzw Werkgroep Morkhoven die heel wat ervaring heeft met de fijnzinnige Belga-berichtjes die via de andere persbureau's en de commerciële mediagroepen worden verspreid, wist te achterhalen dat Carine Russo's vermoorde dochter Melissa op 11 september 1986 geboren is. Die dag valt precies samen met de dag dat Carine Russo liet weten dat zij de Senaat verliet.
Het is dus duidelijk dat Carine Russo haar dochter een eerbetoon heeft willen betuigen. Het bewijst ook dat zij, niettegenstaande haar gezondheid door het verlies van Melissa en de handelswijze van de autoriteiten gebroken is, de strijd voor gerechtigheid in haar zaak en haar hoop op een rechtvaardigere wereld niet opgegeven heeft.
Op 24 mei 2002 beslisten Gino en Carine Russo om zich uit het proces Dutroux terug te trekken.
Er was destijds heel wat te doen rond de uitgebreide reportage over de Dutroux-affaire in het blad The Sprout dat mondjesmaat maandelijks wordt verspreid in Brussel en omstreken.  In de reportage werden foto’s gebruikt van de opgegraven stoffelijke overschotten van Julie Lejeune en Melissa Russo.
Justitie beweerde dat de twee slachtoffertjes van Dutroux, na meer dan 100 dagen van honger en dorst bezweken.  De foto’s toonden echter onomstotelijk aan dat Julie en Melissa met buitensporig geweld werden doodgeslagen en –gespiesd.
Dat bewees dat de juryleden in het proces versus Dutroux en konsoorten over autopsierapporten beschikten die voor geen kant deugden. Erger nog, zij hadden de bewuste foto’s nooit onder ogen gehad. 
Het is op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat de Belgische pers de consequenties van de gruwelijke beelden uit de weg is gegaan.  

Carine Russo was niet de enige ouder van een van de slachtoffers van Dutroux die zich in de politiek waagde.
Zo richtte Paul Marchal, de vader van An Marchal, in 1998 de Partij voor Nieuwe Politiek in België (PNPb) op.
Mede ten gevolge het uiterst negatieve beeld dat de media toen van hem schetsten, haalde de PNPb bij de verkiezingen van 1999 een schamele 0,3 procent. Datzelfde jaar nog zegde hij de politiek vaarwel.

In 2007 besloot Tinny Mast, de moeder van Kim en Ken, om met haar man Willy als onafhankelijke kandidaten op de CAP-lijst (Comité voor een Andere Politiek) te staan.
Niet geloofd en vernederd als « marginaal » door gerecht en gerechtelijke politie, werd Tinny Mast met de familie Russo, Brichet, Marchal, Ben Aïssa en Lejeune één van de boegbeelden van de Witte mars van tien jaar geleden. De grootste naoorlogse mars die ooit door Brussel trok.
In haar boek « Altijd op zoek. Mijn alfabet voor Kim en Ken » pleitte Tinny Mast voor een nieuwe solidariteit. « Om het leven van hen die nooit meer zullen verjaren alsnog een betekenis te geven », ging zij met haar boek regelrecht in de clinch met de toenemende intolerantie in de maatschappij en met het huidige politieke discours.  In het voorwoord van het boek vergelijkt Carine Russo de strijd die zij leiden met die van de Dwaze Moeders van de Plaza de Mayo in Argentinië: « Moeders die net als wij , gek werden van onzekerheid en woede voor hun verdwenen zoons en dochters. Maar is het niet hun ‘waanzin’ die in grote mate heeft bijgedragen tot de val van de Argentijnse dictatuur? (…) ».

 


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

melissaLINKS:

 

Publié dans Other languages

Commenter cet article

Jan Boeykens 14/09/2009 19:31

Zes jaar geleden organiseerde de Vereniging van Witte Comité's een samenkomst tot steun aan Carine Russo alsook aan de ouders van verdwenen of vermoorde kinderen. 
Het wordt tijd dat er opnieuw een Steuncomité wordt opgericht...
-----------------------------------------
Steun aan Carine Russo alsook aan de ouders van verdwenen of vermoorde kinderen. Op WOENSDAG 12 februari 2003 vanaf 18h00
U kunt deze oproep ook ondertekenen ( Naam, Voornaam en e-mail adres)mercredi 12 février 2003.  Op WOENSDAG 12 februari 2003 vanaf 18h00, zal een samenkomst plaats vinden aan het Justitiepaleis van Luik (place St Lambert) tot steun aan Carine Russo alsook aan de ouders van verdwenen of vermoorde kinderen.
PERSBERICHT
Deze wordt georganiseerd door een breed collectief van solidaire burgers, die aldus de legitimiteit van hun fundamentele rechten wensen uit te drukken. Deze zijnde het recht om de werking van de instellingen te ontleden alsook kritiek op hun werking uit te oefenen.Het recht te weerstaan aan grootscheepse juridische, politieke of mediatieke simplificaties en zich op democratische wijze tegen alle tendentieuze berichtgeving te weren.Aldus wenst het Collectief van burgers z’n solidariteit te betuigen ten aanzien van de ouders die hun kind verloren hebben en dubbel bestraft worden door pogingen van intimidatie en schuldgevoel te hunnen opzichte. Het burgerschap, onmisbaar in een democratie, houdt in dat we niet onverschillig kunnen blijven ten aanzien van het lot dat diegenen treft die weerstaan, alhoewel men ze met alle middelen tracht te breken, zoals de ouders of verwanten van verdwenen of vermoorde kinderen alsook de duizenden arbeiders, zoals nu te Luik, die buiten spel worden gezet omdat multinationals hun plaatselijke winsten onvoldoende achten.Het collectief van burgers wenst dus ook z’n solidariteit te betuigen ten aanzien van deze arbeiders en hun families.
Bij het aanschouwen van de dramatische opvolging van beslissingen die indruisen tegen elk logisch respect ten aanzien van de mens, meten we als maar meer de kloof tussen de kring van beslissers en machten die zich onderling steunen en de uitgesloten burgers die men tot vergetelheid en ondergeschiktheid wenst te dwingen.
Bovendien wenst het Collectief van Burgers, tijdens deze samenkomst, de aandacht te vestigen op het belang van de beslissende phase van de procedure die zich zal afspelen voor de kamer van inbeschuldigingstelling van Luik : wordt Dutroux definitief en juridisch ja of neen als alleenstaande misdadiger beschouwd ? De eerste hypothese zou een grondige behandeling van de blijvende vraagpunten, die de maatschappij zich rechtmatig kan stellen, tot haar eenvoudigste gerechtelijke uitdrukking herleiden. Ten slotte wenst het Collectief van Burgers, op 12 februari te Luik, de leden van het "Reseau Mondial des mères, filles, soeurs et proches de personnes disparues" te groeten die in het kader van het festival te Luik, te 19uur00 in de kazerne FONCK, Ransonnetstraat, die strijden tegen iedere intimidatie, komend van bepaalde machtsgroepen, en het risico dat, of het nu in tijden van oorlog of vrede weze, men de nabestaanden van verdwenen kinderen zou vergeten.
Ondertekenaars van het Freddy DEWILLE, Gianni BARTOLOMEO, Michel ANTAKI, Jean-Maurice ARNOULD,Laurence VANPAESCHEN, Isabelle STENGERS, Claude SEMAL, Jean-Paul BRILMACKER,Philippe GELUCK, Robert WASEIGE, Frans LOOZIE, Patricia VAN DER SMISSEN,Carine ’t KINT, Micheline SIEREN, Jacques KOHL, Gérard FORTEMPS, Henri BEHR,Lucienne BOULANGER, Jackie VANDERLINDEN, Alexis DE BOE,Marie-Thérèse COENEN, Denis MAUFFROY, Daniel LIEBMAN, Silvio MARRA,Fernand FYON, Roberto D’ORAZIO, Marie-Louise ORUBA, Anne-Marie ROVIELLO,Vincent DECROLY, Bernadette PEETERBROECK, Freddy BOUCHEZ,Marie-Clair DEPRÉETER, Remy CHAMPENOIS, Pina GUARNIERI, Marc REISINGER, Bruno VRANKEN, Martine SALMAIN, Jean-Marie GRANDJEAN, Jean-Marie DERMAGNE, José FONTAINE, Olivier TAYMANS, Arnould MASSART, Christian DURAY, Manu TOFFOLI, Monique DELNESTE, Marie Christine SWENNEN, Françoise VAN BRUSSEL,Caroline QUENOT, Alain BRUYNINCKX, Nina DE GOEYSE, Olivier WIAME, Marta BERGMAN, Erol AKDAG, Daniel CLEYMANS, JeanLucREVELAERT, José DESSART,Aimé BILLE,Arlette BAUWENS, Christine MARTINELLE, Martine LEFEBVRE, Jean-Charles COEN, Maguy MOONS, Anne GELDERS, Danielle THOMAS (France), William FREULON (France), Homayra SELLIER (France),Bernadette SCHMETZ, Vincent FORTEMPS,Francine MIGNON, Jeanine RONSE, Claudette ORBAN,Danielle LEBEAU, Julie ARNOULD,Michel AMORY, Anne MARTIN,Arthur HAULOT, Yvonne DOR,Yvan LENAERS , Pierre HUYGHEBAERT, Christian PIRARD, Maryvonne LECOCQ, Jean-Luc CHENET, Juliette FRASELLE,Jan DE MEIJER,Gérald THOMAS,Graciela SCHIFFINO Fabien DUFRANE, Oliver RITTWEGER, MAURANE,...
en de vereningen :"Le réseau mondial de solidarité des mères, épouses, soeurs, filles, proches de personnes enlevées et disparues" ; La Coordination du Réseau des Comités Blancs, Asbl ; L’Observatoire Citoyen ; Le front commun CSC-CGSP Belgacom Flawinnes ; l’association "Droit Devant" de La Louvière ; l’association "Plate-Forme Femme" de La Louvière ; La Fondation LÉON LESOIL ; La Déléguation FGTB Carterpillar ; Vie Feminine, Fédération du Centre ; l’Association "Ecole In" de La Louvière ; S.S.F.( ong) ; Pour la Vérité, Asbl ;...
CONTACTS PRESSE : Gianni BARTOLOMEO 071 343466 giannibart@tiscalinet.beCarine ’t KINT : GSM 0477 798845 carine.tkint@freebel.net ouCarine.tkint@dessart.beJean Maurice ARNOULD : GSM 0474 903337 jm.arnould.avocat@skynet.bePERSCONTACT : Jacques KOHL : 016 655766 wit.comite@belgacom.net
http://www.wittecomitesblancs.be/article.php3?id_article=188