Morkhoven archief

Publié le par Jacqueline de Croÿ

Actualiteit

1aDekkers.large_379568Morkhoven-activist Marcel Vervloesem kreeg anonieme dreigtelefoons toen de Werkgroep Morkhoven te weten kwam dat bij de internationale anti-kinderporno-operatie 'Koala' geen 4 maar meer dan 100 Belgen betrokken waren.
De anonieme dreigtelefoons waren mede een reactie op de omzendbrieven-actie die de vzw Werkgroep Morkhoven een drietal weken geleden in Morkhoven en omgeving startte.
Zij kwamen uit bepaalde gerechtelijke middens omdat de anonieme bellers perfect op de hoogte waren van de gerechtelijke dossiers.
In de omzendbrieven van de vzw Werkgroep Morkhoven wordt op een goed gedocumenteerde wijze aangetoond op welke manier de rechters in Turnhout fraudeerden en bedrog pleegden tijdens het proces tegen Marcel Vervloesem, alsook hoe zij een bende criminelen en kindermisbruikers systematisch aanwendde om de kinderpornozaak Zandvoort met de -volgens een rapport van de federale politie- 88.539 slachtoffers, in de doofpot te steken.
Opmerkelijk aan die doofpotoperatie is dat Georges Zicot, de gerechtelijke inspecteur die in de zaak Dutroux in opspraak kwam maar die vrijgesproken en witgewassen werd, daarbij een document opstelde waaruit moest blijken dat er van een kindermisbruikende magistraat in de kinderpornozaak Zandvoort, geen sprake was. Dat was blijkbaar bedoeld om deze zaak dicht te dekken.
Ook het hof van beroep in Antwerpen wordt in de omzendbrieven niet gespaard. Op het hof van beroep in Antwerpen verdwenen namelijk, zoals de Hoge Raad voor de Justitie na een onderzoek schriftelijk bevestigde, de cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort die de vzw Werkgroep Morkhoven aan het Belgische Koningshuis had overgemaakt.
Zowel te Turnhout als te Antwerpen werden de rechten van de verdediging van Marcel Vervloesem op een brutale en ronduit misdadige wijze geschonden.
Het hof van beroep in Antwerpen legde de bewijs- en overtuigingsstukken die de advocaten van Marcel Vervloesem ter zitting hadden neergelegd en waaruit de onschuld van Marcel Vervloesem bleek, gewoonweg naast zich neer. Met de verslagen van de medische experten werd geen rekening gehouden. De Antwerpse rechters spraken een vonnis uit terwijl zij wisten dat er in Turnhout talrijke dossierstukken uit het dossier van Marcel Vervloesem weggemoffeld of gestolen werden. Zij lieten echter na om de resultaten van het onderzoek van de Hoge Raad voor de Justitie af te wachten waarin de diefstallen en verdwijningen bevestigd werden en gaven er de voorkeur aan om Vervloesem te veroordelen op basis van een onvolledig dossier. Marcel Vervloesem werd enkel veroordeeld op grond van roddels die in de media eindeloos herhaald werden en enkele bamboestokjes die in 2005 ten zijnen huize werden gevonden maar die nooit op DNA-sporen onderzocht werden.
Bij de inzage van zijn dossier op het hof van cassatie te Brussel, stelde Marcel Vervloesem vast dat zijn dossier nog steeds onvolledig was. De bladzijden van het dossier van één van zijn advocaten die hij voor het opmaken van de inventarislijst had hernummerd en met tippex had bewerkt, kleefden nog aan elkaar.
De Belgische justitieminister Vandeurzen (CD&V) leek, zoals dit gebruikelijk is in België, akkoord te gaan met de criminele praktijken binnen justitie. Hij vond het zelfs goed dat de justitiediensten te Turnhout de rapporten van het Comité P in de zaak Vervloesem en een schrijven van de Duitse politie over de franse rogatoire commissie in de zaak Stamford, deden verdwijnen.

Op 1.8.2008 werden de blogs 'lepeededamocles' en 'jannettseemann' waarop men enkele foto's kon zien van gefolterde en misbruikte kinderen uit de kinderpornozaak Zandvoort, gesloten. Ook de Open Brieven aan Zijne Heiligheid de Paus en de Duitse Bondskanselier Dr. Angela Merkel verdwenen daarmee van het Internet (http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/tag/1/Angela%20Merkel).

Vervloesem die zwaar ziek is (hart, suikerziekte, kanker, nierproblemen,) begon vanaf de eerste dag van zijn opsluiting in de gevangenis, met een honger- en dorstaktie.

Hij is al de tweede persoon die men in verband met de kinderpornozaak Zandvoort voorgoed het zwijgen wil opleggen.
Morkhoven- en RTBF-medewerkster Gina Bernard-Pardaens die werkzaam was rond de verdwijning van de Duitse jongen Manuel Schadwald in het kinderprostitutiemilieu, kwam, na maandenlange telefoonproblemen en kort nadat zij uren lang door het parket-generaal op een -naar eigen zeggen- 'intimiderende wijze' over deze zaak ondervraagd werd, om in een nachtelijk 'ongeval'
Enkele uren voor haar dood was zij noch per e-mail, telefoon of fax te bereiken.

In België is het de gewoonte om getuigen uit de weg te ruimen. In de zaak Dutroux werden er zowat 30 getuigen vermoord. Zij kwamen meestal op één of andere geheimzinnige manier om het leven. Douglas De Coninck, onderzoeksjournalist van De Morgen, die inmiddels het zwijgen kreeg opgelegd, schreef er een boek over.

Justitieminister Vandeurzen (CD&V) en de Belgische Koning wensten de aangetekende brieven van de Werkgroep Morkhoven niet te beantwoorden. In de brieven van 30.5.2008 en 3.6.2008 kwamen ondermeer de verdwijningen van alllerlei dossierstukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en de diefstal van de cd-roms met kinderporno op het hof van beroep te Antwerpen die beiden door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk bevestigd werden, aan bod.
De verdwenen cd-roms uit de zaak Zandvoort werden destijds door de Werkgroep Morkhoven aan de Koning bezorgd die ze door de toenmalige justitieminister Tony Van Parys (CD&V) voor onderzoek aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers liet overmaken .
De stilzwijgendheid van de Koning en het Koningshuis bewijst dat men geen geloof moet hechten aan de beloften van de Koning die in zijn brief van 17 april 1997 aan Marcel Vervloesem schreef: 'De Koning en de Koningin hebben mij gelast ontvangst te melden van uw brief waarvan zij met aandacht kennis genomen hebben.
De Vorsten blijven zich inzetten voor het probleem van verdwenen kinderen en hebben elke getroffen familie in audiëntie ontvangen. Zij volgen alle betrokken dossiers in nauwe samenwerking met de heer De Clerck, Minister van Justitie.
Hunne Majesteiten hebben op 7 maart 1997 de familie Ben Aïssa in audiëntie ontvangen en hebben haar onder meer bevestigd dat ze op de Rondetafel van 18 oktober 1996, de verbintenis aangegaan hebben contact te blijven houden met elke beproefde familie en de strijd te willen voortzetten om te voorkomen dat andere kinderen het slachtoffer zouden worden van mishandeling.'

Toen justitieminister Vandeurzen vanwege de Fortis-zaak moest aftreden, werd zijn partijvriend Stefaan De Clerck opnieuw tot justitieminister benoemd. De Clerck die zich graag in dure BMW's laat rondrijden, zweeg de zaak gedurende 7 maanden dood en wenst geen enkele brief van de Werkgroep Morkhoven in deze te beantwoorden alhoewel de kabinetschef van Vandeurzen nu terug als magistraat op het hof van beroep te Antwerpen zetelt.

Publié dans Other languages

Pour être informé des derniers articles, inscrivez vous :

Commenter cet article