Laat ons dus met verdubbelde kracht doorgaan en dossiers en getuigenissen op tafel smijten.

In de vlaamse krant Het Laatste Nieuws van 28.7.1998 stond er een artikeltje van een interview met justitieminister De Clerck (CD&V - Vlaamse christendemocraten).
De Clerck is de man die de zwaar zieke Marcel Vervloesem van onze vereniging, tot stervens toe wil laten opsluiten in de gevangenis en er zelfs niet voor terugdeinst om hem uit zogezegde'veiligheidsoverwegingen' die pure tuchtmaatregelen zijn, in onverluchte isoleercellen te laten opsluiten.
De Clerck die de vzw Werkgroep Morkhoven al bijna een jaar negeert, getuigt van een uitzonderlijke schijnheiligheid in het interview.
In tegenstelling tot wat hij in het interview beweerde, wil de Clerck geen 'krediet geven aan de leden van de vzw Werkgroep Morkhoven zolang deze hun belangrijke informatie aan justitie doorspelen' maar wil hij, zoals hij in een antwoord op een parlementaire vraag liet verstaan, de Werkgroep Morkhoven gewoon het zwijgen opleggen omdat hij vindt dat deze 'de justitie in het gedrang wil brengen en door lastercampagnes de indruk wil geven dat er via justitiële en politieke weg geen resultaat wordt geboekt in de aanpak van pedofilienetwerken in België'.

Het dichtdekken van de kinderpornozaak Zandvoort en van de verdwijningen van de 7 kinderporno-cd-roms Zandvoort op het hof van beroep van Antwerpen (waar dat Marcel Vervloesem veroordeeld werd), verklaart ook waarom de Minister opdracht heeft gegeven om Marcel Vervloesem onder geen enkele voorwaarde vrij te laten.
Zoals in het onlangs uitgelekte justitierapport staat, is men bevreesd voor het feit dat Marcel Vervloesem 'zijn anti-kinderpornoaktiviteiten met de vzw Werkgroep Morkhoven zou hernemen en de media zou contacteren'.
Vandaar dat de Minister toelaat dat het dossier van de zwaar zieke Vervloesem door de psycho-sociale diensten van justitie wordt geblokkeerd en de aktievoerder zelfs geen penitentiair verlof of uitgaansdagen krijgt toegekend.
In dat licht moet ook de uitspraak van de Minister gezien worden dat 'zieke gevangenen slechts drie dagen voor hun vermoedelijk overlijden, om gezondheidsredenen, in voorlopige vrijheid gesteld worden'.

Met extreem-rechtse figuren zoals de politie-inspecteur Bart Debie (Vlaams Belang) en Daniel Féret (Front National) die tot enkele jaren veroordeeld werden maar die na slechts één dag gevangenis naar huis mochten gaan om er op hun electronisch enkelbandje te wachten, heeft de Minister blijkbaar geen probleem.
Het exteem-rechtse gedachtengoed leunt immers sterk aan bij de christendemocratische 'waarden' zoals die van de Italiaanse Premier Silvio Berlusconi die de persvrijheid, dank zij de steun van de europese christendemocratische machtsgroep, door middel van een ongebreidelde mediaconcentratie aan banden mocht leggen.
Het is misschien daarom dat Minister De Clerck steeds spreekt over de 'veiligheid' in de gevangenissen en de cipiers zelfs wil toelaten om pepperspray te gebruiken.
En het is misschien om die reden dat de Minister van mening is dat zieke (en andere) gevangenen verder kunnen gediscrimineerd worden.
Wat ook de reden mag zijn, De Clerck heeft beslist om een struisvogelpolitiek te voeren waarbij hij steeds op een hypocriete manier over een 'menselijke en rechtvaardige justitie' en 'het probleem van de overbevolkte gevangenissen' spreekt.

Op de oorspronkelijke foto van het onderstaande interview, ziet men De Clerck tesamen met de ouders van de verdwenen, en de in de kinderpornozaak Zandvoort voorkomende, Manuel Schadwald die hij destijds als minister van justitie op zijn kabinet ontvangen heeft. Zowel de foto als het interview moesten blijkbaar dienen om aan te tonen dat de Minister ten zeerste bekommerd is om de slachtoffers en de ouders van slachtoffers van sexueel misbruik.

Het feit dat Minister De Clerck reeds 11 jaar geleden van al deze zaken op de hoogte was, bewijst nogmaals hoezeer hij kennis heeft van de kinderpornodossiers waarrond Marcel Vervloesem met de Werkgroep Morkhoven werkte.
Dat verklaart ook zijn volgehouden stilzwijgen in de zaak Zandvoort en het doelbewust laten wegkwijnen van Marcel Vervloesem in de gevangenis.

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

----------------

Rotterdam - 'Iederéén wist dat dit soort dingen al lang gebeurde, maar wij hielden onze ogen gesloten', zo voert gewezen minister van Justitie Stefaan De Clerck aan in de Nederlandse krant Het Algemeen Dagblad. Het gesprek ging over kinderporno en de bestrijding ervan. Op de rijkelijk late reactie van de Nederlandse minister van Justitie Sorgdrager op de kinderpornozaak in Zandvoort, reageert onze ex-minister: 'Als straks een Nederlands kind slachtoffer blijkt te zijn en de minister heeft te laat gereageerd, dan moet je omgaan met de emotie die het land in haar greep houdt. Je moet de burgers au sérieux nemen. Doe je dat niet, dan kunnen de gevoelens onder de bevolking wel eens omslaan in woede'.

De Clerck: 'Vermits de overheid de ogen gesloten hield voor kinderporno, gaat de burger steeds meer de rol overnemen van politie en justitie, zoals de vzw Morkhoven. Dat zijn natuurlijk vrijbuiters op een bepaalde manier. Ik heb als minister ook gesproken met deze mensen, maar ik ben wel heel voorzichtig. Ze zijn zelf niet onomstreden, maar je kunt hen niet negeren. Ze beschikken over belangrijke informatie. Zolang ze die doorspelen aan de overheid, moet je hen krediet geven, aldus De Clerck'. DVC

-------------------------------------------------

Vertalingen zijn welkom en schrijven kan naar de volgende adressen:

Gevangenis Turnhout
Marcel Vervloesem
Sectie 4, cel 78
Wezenstraat 1
2300 Turnhout (België)

vzw Werkgroep Morkhoven
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis (België)

(Maak een kopie van uw brief of zorg voor een bewijs van verzending gezien de briefwisseling van Marcel Vervloesem regelmatig wordt achtergehouden)

Martelingen en folterende verhoortechnieken met toestemming van het ministerie van Justitie

Enkele weken geleden deed de vzw Werkgroep Morkhoven haar boekje open over de werking van de Psycho Sociale Dienst (PSD) van de gevangenis te Turnhout, in het dossier van haar verenigingslid Marcel Vervloesem.
Een paar dagen nadien werd de aktievoerder die al enkele maanden in de gevangenis van Turnhout is opgesloten, door een woedende Erwin Boosten, psycholoog van de Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Turnhout, op zijn kantoor geroepen.
Boosten trachtte Marcel Vervloesem er ondermeer toe te verplichten om de de zogezegde feiten waarvoor hij veroordeeld werd en ook de ‘feiten’ waarvoor hij niet veroordeeld werd, te bekennen.
De aktievoerder weigerde.
Gevolg hiervan: de PSD maakte een negatief rapport op waarin de ambulante behandeling door het team van professor-psychiater Cosyns van de Universitaire Instelling te Antwerpen (waarop Marcel Vervloesem al maanden wacht en waarmee het personeelscollege van de gevangenis van Turnhout zich onlangs akkoord verklaarde alhoewel de PSD daarmee blijkbaar niet akkoord was), werd geweigerd.
Ook alle andere zaken werd geweigerd.

In het PSD-rapport stond ondermeer dat de zwaar zieke Vervloesem niet voor uitgaansdagen, penitentiair verlof, electronisch toezicht en voorlopige invrijheidsstelling om gezondheidsredenen in aanmerking kon komen omdat de kans tot ‘recidive’ te groot was.
Met ‘recidive’ bedoelde men het ‘milieu van de kinderporno(bestrijders) waarin de feiten zich voordeden’.
Men zei te vrezen dat de aktievoerder zijn activiteiten als kinderpornobestrijder zou hernemen en dat ‘het mediacircus dat ermee gepaard zou gaan, de slachtoffers zou verontrusten’ (met ’slachtoffers’ bedoelde men diegenen die de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot staken).

Van de wanhopige reactie van Marcel Vervloesem (die men ongetwijfeld voorzien had), maakte men vervolgens gebruik om hem in een isoleercel op te sluiten.

In een document van de directie van de gevangenis van Turnhout staat nadrukkelijk vermeld dat het hier ‘niet om een sanctie maar om een veiligheidsmaatregel gaat’ terwijl er geen rekening wordt gehouden met de zeer slechte gezondheidstoestand en de hartproblemen van Marcel Vervloesem die, in een dergelijke situatie, tot zijn onmiddellijke dood kunnen leiden.

Dit voorval staat echter niet allleen.

Enkele maanden geleden werd Marcel Vervloesem plotseling uit zijn cel van het Medische Centrum van de gevangenis van Brugge gehaald.
Hij werd naar een andere afdeling overgebracht en in een isoleercel die men tot een ‘observatiecel’ omdoopte, opgesloten.
Dokter Proot, de hoofdgeneesheer van de gevangenis van Brugge, zei de verontruste Marcel Vervloesem dat het ‘zeker geen sanctie betrof’.
Marcel Vervloesem werd plotseling op het bureau van een directeur van de gevangenis ontboden die hem zei dat er ‘nog meer sancties zouden volgen indien hij er niet voor kon zorgen dat bepaalde artikels van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet zouden verwijderd worden.    In deze artikels werd er ondermeer gesproken over de foutieve gegevens in het medische rapport dat de Penitentiaire Gezondheidsdienst over Marcel Vervloesem opmaakte.
De vzw Werkgroep Morkhoven weigerde aan deze chantage toe te geven.
Gevolg hiervan was dat een woedende directeur uitriep dat er ‘nog andere sancties zouden volgen’.

Nadat de vzw Werkgroep Morkhoven hierover verslag had uitgebracht op het Internet, werd Marcel Vervloesem weer terug in zijn cel op de Medische Dienst opgesloten.
Daar werden hem plotseling opnieuw een aantal sancties opgelegd waarop Marcel Vervloesem, vanuit een wanhopig protest, zijn serum-buisjes uittrok.
Dit werd onmiddellijk door een verpleegster genoteerd.  Er werd een tuchtverslag van opgemaakt (terwijl alle tuchtmaatregelen tot dantoe willekeurig en zonder tuchtverslag genomen waren).
Marcel Vervloesem moest voor de tuchtraad verschijnen. Die besloot ondermeer dat zijn briefwisseling voor een maand geblokkeerd zou worden en zijn bezoek beperkt zou blijven tot zijn dochter Wendy.  Dit bezoek zou nog slechts achter glas kunnen gebeuren.
Raf  Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, bracht de zaak toen voor de Raad van State die de beslissing van de tuchtraad ongedaan maakte.

Dat de hierboven genoemde folterpraktijken ernstig moeten genomen worden, blijkt uit het verhaal van een jongeman die, zoals Marcel Vervloesem, maandenlang problemen had met de PSD van de gevangenis van Turnhout.

Doordat hij in opstand kwam tegen zijn onmenselijke behandeling door de PSD, werd hij in een isoleercel opgesloten.  Hij geraakte daardoor zo wanhopig dat hij zich in zijn cel verhing.

De vzw Werkgroep Morkhoven vraagt zich af wat de volgende stap zal zijn van Justitie.

Heeft men daar soms beslist om Marcel Vervloesem, uit ‘veiligheidsoverwegingen’,  opnieuw naar de gevangenis van Brugge te transfereren waar dat de PSD zijn dossier bijna een jaar lang blokkeerde en zelfs de gegevens uit zijn vonnis wijzigde ?  Wil men Marcel Vervloesem door de PSD en de directie van de gevangenis van Brugge uiteindelijk tot zelfmoord drijven ?   Zijn alle middelen goed genoeg om de vzw Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen zoals Minister De Clerck in zijn antwoord op een aantal parlementaire vragen in 1997 reeds liet blijken ?

Het valt op dat het gevangenispersoneel zich over het algemeen menswaardig opstelt terwijl de PSD's en de diensten van Justitie zich weinig of niets van de gevangenen aantrekken.
Maar zoals in de Verenigde Staten worden de folteraars en diegenen die opdracht gaven tot foltering van gedetineerden, nooit vervolgd in België.

Misschien komt dat omdat de Verenigde Staten en België samen in de VN-Mensenrechtencommissie zetelen…

——————

Verdachte 9/11 onderging 183 keer waterboarding

20 april 2009

NEW YORK – Het vermeende brein achter de aanslagen van 11 september 2001 in New York en Washington heeft in maart 2003 183 keer waterboarding ondergaan, een verhoortechniek waarbij een verdachte het gevoel krijgt te verdrinken.

Dat blijkt uit een memorandum van het Amerikaanse ministerie van Justitie, aldus The New York Times maandag.

De Amerikaanse inlichtingendienst CIA blijkt de methode veel vaker te hebben toegepast dan eerder was gemeld.

Behalve Khalid Sheikh Mohammed, het vermeende brein achter de aanslagen, onderging Abu Zubaydah de verhoormethode.

De naaste medewerker van Osama bin Laden, leider van het terroristennetwerk Al-Qaeda, werd in augustus 2002 zeker 183 keer aan waterboarding onderworpen.

Obama

President Barack Obama, die maandag het CIA-hoofdkwartier bezoekt, heeft waterboarding verboden. Het memorandum is vrijgegeven door de regering, zeer tegen de zin van de CIA.

Volgens een voetnoot in het document gebruikte de inlichtingendienst waterboarding veel vaker met veel meer water dan de CIA-regels toelieten. Een commissie van de Senaat is inmiddels achter gesloten deuren een onderzoek begonnen naar het verhoorprogramma van de CIA. Dat zal een jaar in beslag nemen.

Vorige week maakte Obama bekend dat CIA-agenten die omstreden verhoortechnieken hebben toegepast met toestemming van het ministerie van Justitie, niet zullen worden vervolgd. Mensenrechtenorganisaties toonden zich zeer teleurgesteld over het besluit.

Schending

De speciale rapporteur van de Verenigde Naties inzake marteling, Manfred Nowak, noemde het besluit een schending van internationale wetgeving. Volgens hem zijn de VS verplicht om mensen die hebben gemarteld, te vervolgen. Dat is afgesproken in de VN-conventie tegen marteling, aldus Nowak.

The New York Times meldde zaterdag al dat Abu Zubaydah niets nieuws had onthuld, nadat waterboarding op hem was toegepast. Voordat deze techniek werd gebruikt had hij volgens voormalige CIA-agenten veel informatie verstrekt.

Volgens zijn ondervragers in een geheime gevangenis in Thailand had hij alle informatie waarover hij beschikte toen gegeven, maar gaf het CIA-hoofdkwartier desondanks opdracht de omstreden verhoormethode op hem toe te passen. Volgens een voetnoot in het memorandum was dat  »onnodig ».

© ANP
http://www.nu.nl/algemeen/1951300/verdachte-911-onderging-183-keer-waterboarding.html

Foto: Hagueneau

Tags: Gevangenis Turnhout, Justitie, Minister De Clerck, PSD-folterpraktijken, waterboarding